Transformatorhuisjes (2026)





Het elektriciteitsnetwerk staat letterlijk en figuurlijk onder spanning. 

In september is door het kabinet nieuwe crisiswetgeving aangekondigd om meer ruimte maken op het stroomnet. Het netbeheer werkt sinds vorig jaar in de provincie Groningen momenteel aan het bouwen van
 ruim vijfhonderd nieuwe transformatorhuisjes die binnen
 vijf jaar voltooid moeten zijn.

Groningen is rijk aan opvallende en unieke transformatorhuisjes, veelal ontworpen door stadsarchitect Siep Bouma, veel waarvan gemeentelijk- of rijksmonument zijn. De meeste van deze huisjes zijn inmiddels 100 jaar oud, afstammend uit een tijdperk waar architecten en planologen de ruimte hadden om infrastructuur te integreren in het stadsbeeld.

Reynaert Vosveld heeft een fascinatie met publieke infrastructuur en diens verhouding tot architectuur als toegepaste kunstvorm. 
Reynaert vindt het een gemiste kans dat gemeentes niet meer investeren in de rol die infrastructuur kan hebben in het straatbeeld van de stad, zoals dat een eeuw geleden is gedaan bij de architectonische cadeau’s waar de provincie nog steeds trots op mag zijn.

Met hun interpretatie van een aantal ‘klassieke’ Groningse transformatorhuisjes, gemaakt met restamateriaal en papier maché, toont Reynaert dat met weinig middelen een hoop toch bereikbaar is.





The electricity grid is under strain.
In September, the government announced new crisis legislation aimed at creating more capacity within the power network. Meanwhile, in the province of Groningen, the grid operator has been working since last year on the construction of over five hundred new transformer substations, a project slated for completion within five years.

Groningen is home to a wealth of striking and unique transformer substations, many were designed by city architect Siep Bouma, a large number of which are now designated as municipal or national heritage sites. Most of these structures are a century old, dating back to an era when architects and urban planners had the opportunity to integrate infrastructure into the urban landscape.

Reynaert Vosveld is fascinated by public infrastructure and its relationship to architecture as an applied art form. They see it as a missed opportunity that municipalities do not invest more in the role that infrastructure can play in the urban streetscape — much like the architectural gifts created a century ago, which remain a source of pride for the province today. 

Through their interpretations of several ‘classic’ Groningen transformer substation, crafted from scrap materials and papier-mâché, Reynaert demonstrates that a great deal can be achieved even with limited resources. 




back